ตอนแรกที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่คนเดียว
ความคิดที่ว่าผมจะได้กลับไป ยังที่ที่จากมาเมื่อไร
ไม่เคยหายไปแม้ชั่วขณะเดียว
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนที่ผมเริ่มทำงานที่ควันซังกัม
ควันซังกัม: สถาบันในช่วงราชวงศ์โซซอน ที่ศึกษาเรื่องดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ การทำนายดวงชะตา อุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศ และนาฬิกาน้ำ
ท่านยังไม่เลิกงานอีกหรือ
จะต้องมีคนคิดว่าท่าน เป็นผู้เดียว ที่ทำงานในควันซังกัมเป็นแน่
ท่านกำลังคร่ำเคร่งอ่านตำราอะไรอยู่หรือ
นี่คือตำราชิลจองซัน อบยอนของท่านอาจารย์อีซุนจี (ปฏิทินสุริยคติตามธรรมเนียมกรีก เผยแพร่ในปี 1444)
ไม่ว่าข้าจะอ่านมันอีกกี่รอบ ตำราเล่มนี้ก็ยังทำให้ข้าประหลาดใจได้เสมอ
ตำราเล่มนี้ไม่เพียงเปิดเผยความลับของดาราศาสตร์ การเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และคราส
แต่ยังรวมถึงการคาดคะเน การโคจรของดาวเคราะห์ทั้ง 5 อีกด้วย
หรือว่าท่าน
คิดจะเปิดเผยเรื่องแปลกประหลาดนี้ ให้ประชาชนได้รับรู้อย่างนั้นหรือ
ท่านหมายความว่าอย่างไร
ข้าหมายถึง...เรื่องที่ว่าดินแดนที่พวกเราอยู่อาศัย กำลังหมุนรอบ...หรืออะไรสักอย่าง
หรือที่ว่า...เป็นทรงกลมหรืออะไรเช่นนี้น่ะ...
ถูกต้อง
ฮ่าฮ่า ท่านนี่ก็...
ถ้าหากว่าดินแดนนี้หมุนวนเป็นวงกลมแล้วละก็
พวกเราจะไม่เวียนหัว จนกระทั่ง ไม่สามารถยืนอยู่ได้กันหมดหรือ
แล้วยิ่งมาบอกว่ามันเป็นทรงกลม
อะไรที่ทำให้ท่านพูดเรื่องเช่นนี้ออกมาได้
ท่านหัวเราะทำไมหรือ
ถ้าหากว่าท่านได้มองลงมากจากที่ที่แสนไกล
ท่านก็จะเห็น
เห็นอะไรหรือ
เห็นว่าจีวอน (จีวอน: คำที่ใช้เรียกโลกในศตวรรษที่17)
ที่พวกเราอาศัยอยู่นี้งดงามเพียงใด
ท่านเคยได้เห็นมันจากที่แสนไกลหรือ
เมื่อมองจากที่ไกลๆ โลกช่างงดงามยิ่งนัก
ผู้คนมากมายจากที่ที่ผมเคยอยู่
ต่างก็สงสัยเกี่ยวกับโลก และต้องการที่จะมาเยือนที่นี่
นี่คือวิธีที่พวกเราเดินทางมายังโลก
พวกเราสร้างดาวเคราะห์ดวงเล็กๆ ที่ไม่เป็นที่สังเกตของชาวโลกขึ้นมา (เป็นที่อยู่อาศัยได้เหมือนกับโลก)
และมาเยือนโลกได้แค่ตอนที่ตำแหน่งโคจรของ ดาวนพเคราะห์เข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด ด้วยเหตุนี้ ดาวเคราะห์นี้จึงไม่สามารถมองเห็นได้จากดาวโลก
ซึ่งวงโคจรนั้นดูเหมือน จะใช้เวลาประมาณ 404 ปีตามเวลาโลก
ถ้าหากว่าผมพลาดโอกาสครั้งนี้
แล้วจะต้องรอเวลาอีกนานแบบนี้หรือเปล่าน่ะหรือ
ไม่มีคำตอบตายตัว
มันก็เป็นไปได้ที่วงโคจรอาจจะ เปลี่ยนวิถีการโคจรไปตามแรงโน้มถ่วง
แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ
ถ้าหากว่าครั้งนี้ ผมไม่ได้กลับไป
ไม่ช้าก็เร็ว ความเป็นไปได้ ที่ผมจะหายไปก็จะยิ่งสูงขึ้น
ผม...อาจจะต้องตาย
กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย UnderTable, Del2ica, Bow, AQua www.thaisubs.com 16 กุมภาพันธ์ 2014 14.49 น.
My Love From the Star ตอนที่ 17
ชอนซองอี สิ่งที่คุณอยากทำ...
มาทำทุกอย่างล่วงหน้ากันเถอะ
ล่วงหน้าเหรอ
ใช่ ล่วงหน้า
ทำทุกอย่างภายในหนึ่งเดือนนี้
ทำไมล่ะ
ทำไมเราต้องทำทุกอย่างภายในหนึ่งเดือนด้วยล่ะ
ห้ะ
ทำไมล่ะ
ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย
ห้ะ
ผม...
จะต้องไปแล้ว
หมายความว่ายังไง
คุณจะไปไหน
ไปที่ไหน
คุณกำลังจะไปไหน
ไปยัง...
ที่ที่ผมจากมา
อีกหนึ่งเดือน...
ผมจะต้องกลับไป...
ยังที่ที่ผมจากมา
คุณกำลังจะไปเหรอ
คุณกำลังจะกลับไปงั้นเหรอ
อืม...
โอเค
ไปเถอะ...
แต่เมื่อคุณไปแล้ว
คุณจะกลับมาที่นี่อีกเมื่อไร
ห้ะ
บอกฉันมาสิ
ฉันคอยได้
ห้ะ
หนึ่งปี
สองปี
สิบปี
หรือคุณจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว
ถ้าคุณจากไปแล้ว คุณจะไม่กลับมาอีกใช่ไหม
คุณจะไม่กลับมาอีก
อืม...
เพราะอย่างนี้ใช่ไหม
เพราะอย่างนี้คุณถึงพูดว่าเรื่องที่ทำ เป็นสิ่งที่เห็นแก่ตัวใช่ไหม
เพราะอย่างนี้คุณถึงพูดแบบนั้นใช่ไหม คนเลว
คุณนี่มันช่าง...
คุณเป็นคนที่เลวที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย
หนึ่งเดือนงั้นเหรอ
หนึ่งเดือนอย่างนั้นเหรอ
♫ถ้าหากฉันจะสามารถอยู่ตรงหน้าเธอได้ทุกนาที ♫
เหนื่อยหน่อยนะครับทุกๆคน เยี่ยมมาก
พี่ทำได้ดีมากเลยค่ะ
เธอกำลังจะกลับโซลใช่ไหม ฉันขอไปด้วยคนนะ
งั้นฉันกลับก่อนนะคะ
ขอบคุณนะคะ
นี่ ชอนซองอี
ช่วยปิดเพลงได้ไหม...ฉันไม่มีอารมณ์จะฟัง
ครับ
โทษนะ...คุณบอม นี่มันรถฉันไม่ใช่เหรอ
ขอโทษครับ
เห็นพี่เขาบอกไม่มีอารมณ์จะฟังเพลงน่ะครับ
แล้ว...
มีเพลง "ฉันเหมือนถูกยิง" ไหม
ไม่สิ
"ฉันจะไปให้พ้นๆ ให้เธอได้อยู่อย่างสบาย" ไม่...
"ถึงแม้ฉันจะต้องตาย ฉันก็ไม่สามารถ ปล่อยให้เธอไปจากฉันได้" มีเพลงนั้นไหม
"ไอซอน" ดาวหางที่สว่างที่สุดในศตวรรษนี้ ได้ดับสูญไปแล้วในที่สุด
หลังจากที่เข้าใกล้ดวงอาทิตย์ ไอซอนก็เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น
และไม่สามารถหลบเลี่ยงความร้อนและแรงดึงดูด จากดวงอาทิตย์ได้พ้น จึงถูกทำลายลงในที่สุด
อย่างไรก็ตาม "ดีปเซ้าท์" ดาวหางที่เข้าใกล้โลกทุกๆ 400 ปีโดยประมาณ
ก็จะโคจรตัดกับวงโคจรของโลก รอบดวงอาทิตย์ในอีกไม่ช้า
ตามการรายงานของนาซ่า วงโคจรของดีปเซ้าท์นั้น ค่อนข้างคล้ายกับวงโคจรจองโลกมนุษย์เป็นอย่างมาก
เดี๋ยวก่อนสิแม่
ในช่วง 10 วันสุดท้ายของเดือนนี้ เราคาดการณ์ ว่าจะเกิดฝนดาวตกที่ชัดเจนที่สุดในศตวรรษนี้
นี่ ทำไมถึงใส่แว่นกันแดดกลางดึกแบบนี้ล่ะ
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
โดนพี่มินจุนทิ้งอีกแล้วมั้งแม่
ไอ้ผู้จัดการโดนี่...ฉันจะฆ่ามันด้วยมือฉันเอง
ก็พี่เราไม่คู่ควรกับเขาเองนี่
ผู้กำกับครับ
โทรศัพท์เธอปิดครับ
ชอนซองอี เป็นบ้าไปแล้วหรือไง
จู่ๆ ก็ขึ้นเรือดำน้ำหายไปเลยหรือไง (จู่ๆ ก็หายตัวไป )
สงสัยจะแก้แค้นที่ถูกทิ้งไว้คนเดียวเมื่อคราวก่อนแน่ๆ
ผมก็ว่างั้นครับ
งั้นก็เปลี่ยนตัวนักแสดงซะ
พอฉันให้โอกาส...ก็เริ่มยโสงั้นเหรอ
นั่นใครน่ะ
ผู้จัดการของชอนซองอีครับ
มาได้เวลาพอดี
คุณตั้งใจจะทำอะไร...
คุณชอนซองอีไปโรงพยาบาลแล้วครับ
เนื่องจากความผิดพลาดครั้งก่อน ของทีมงานสเปเชี่ยลเอฟเฟค
ทำให้คุณชอนซองอีตกลงมาจากสลิง
พวกคุณจำอุบัติเหตุนั่นได้ใช่ไหมครับ
ตอนนั้นอวัยวะภายในของเธอบาดเจ็บและ มีอาการปอดบวมน้ำ ต้องเข้ารับการผ่าตัด
แต่พวกคุณกลับให้เธอเล่น 9 เทค ติด
แต่สุดท้าย คุณก็เลือกเทคแรก
ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้อาการบาดเจ็บของเธอยิ่งแย่ลง
ดังนั้น เนื่องจากเธอต้องไปโรงพยาบาลด้วยพิษไข้ โดยไม่ได้แจ้งพวกคุณล่วงหน้าก่อน
เธอจึงรู้สึกเสียใจมาก ที่ทำให้ ตารางการถ่ายทำต้องหยุดชะงัก
โธ่เอ๊ย...สุขภาพของเธอ ต้องมาก่อนอยู่แล้วล่ะครับ
เปลี่ยนแปลงตารางงานได้อยู่แล้วไม่มีปัญหา
แก้ไขตารางงานก่อนแล้วกันนะ
ครับ
แก้ไขตารางงานนะ
สเปเชี่ยล เอฟเฟค (ทีมสนับสนุน) อีชิน
หมายเลขที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ กรุณาตรวจสอบหมายเลขอีกครั้ง...
อ้าวพี่ กลับดึกจัง
อืม
วันนี้พี่ไปเป็นอาสาสมัคร ที่ศูนย์สัตว์ถูกทิ้งน่ะ
อ่อ ครับ
อ้อ จริงสิ...พ่อบอกว่า พี่ชนะเลิศรางวัลผู้บริหารนักธุรกิจหนุ่ม
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
แต่...ก็เป็นตามนั้นล่ะ
ยินดีด้วยนะครับ
พี่นี่เจ๋งจริงๆ
อ่อ จริงด้วย
ผมกับแม่จะไปเยี่ยมหลุมศพพี่ใหญ่พรุ่งนี้
ถ้าพี่มีเวลาก็ไปด้วยกันสิครับ
เสียดายจัง...
พรุ่งนี้พี่มีกำหนดการหลายงานเลย
ไว้เดี๋ยวพี่ค่อยตามไปทีหลังแล้วกัน
พี่ใหญ่คงเสียใจ
พี่เขารักพี่มากกว่าผมอีกนะ
อืม ราตรีสวัสดิ์นะ
ครับ
นี่ หยุดร้องไห้ได้แล้ว เปิดประตู ออกมาคุยกันก่อน
ได้โปรดมองมาที่ฉัน
คุณยายสวดอ้อนวอนขอพร
ฉันได้เรียนรู้ที่จะรักแล้ว
แต่มันช่างทรมานเหลือเกิน
ฉันเจ็บปวด
หัวใจฉันปวดร้าว
ได้โปรดช่วยฉันด้วย
นี่ แกจะไปไหนตั้งแต่เช้าตรู่เนี่ย
หนูรู้สึกอึดอัด...เลยจะออกไปวิ่งหน่อยน่ะ
คุยกันหน่อยสิ
ฉันไม่มีอะไรจะคุยด้วย
ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ ทำไมถึงไม่รับสายผม
แล้วทำไมต้องรับสายด้วยล่ะ
ก็คุณบอกเองนี่ว่าคุณจะไปแล้ว อีกเดือนเดียวคุณก็จะไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมถึงบอกไง "เราอยู่ด้วยกันไม่ได้"
ก็ใช่ไง ฉันถึงได้ยอมตัดใจไง ฉันบอกคุณแล้วไงว่าฉันจะไม่คิดถึงคุณอีกต่อไป
แต่อยู่ดีๆ คุณก็โผล่มา แล้วบอกว่าจะมาเป็นผู้จัดการให้ฉันอีก
คุณทำให้ฉันลอยกลางอากาศไปหาคุณ แล้วคุณก็จูบฉัน
ใครกันล่ะที่เป็นคนเริ่ม
ก็คุณทำให้ผมเป็นห่วงนี่ แล้วคุณไป เซ็นสัญญากับไอ้คนเพี้ยนนั่นทำไมกันล่ะ
พี่แจคยองเนี่ยนะเพี้ยน เพี้ยนตรงไหน
แล้วไหนจะยังมีข่าวลือว่าคุณจะหมั้นอีก
ฉันก็น่าจะหมั้นไปเลยจริงๆ
อะไรนะ
แล้วมันกงการอะไรของคุณ คนที่กำลัง จะจากไปในอีกหนึ่งเดือนด้วยล่ะ
ในวันที่คุณจากไป ฉันก็จะคว้าผู้ชายสักคน ใกล้ๆตัว มาหมั้นกับฉันเสียเลย
พูดบ้าอะไรของคุณเนี่ย
ฮัลโหล
ซองอี...เธออยู่ไหนน่ะ
อืม กำลังวิ่งอยู่
อย่าหักโหมนะ
ไม่หรอกน่า แล้วนายอยู่ไหนล่ะ
เดี๋ยวก่อนสิ
อาจารย์คะ
โอ๊ะโอ...ใช่ จริงๆ ด้วย
บังเอิญจังเลยค่ะ ที่ได้เจออาจารย์ที่นี่
คุณเป็นใคร...
อ่าว...อาจารย์จำหนูไม่ได้เหรอ
หนูโกฮเยมีไงคะ
หนูเรียนกับอาจารย์ 2 ปีติดเลยนะ
หลังจากได้พบกับอาจารย์ครั้งแรก
หนูยังเคยบอกเลยว่าอาจารย์หน้าเหมือน ซัมดงแฟนเก่าของหนูม๊ากมาก
อ่อ...
คุณเคยพูดเหรอ
หนูตั้งใจส่งกระดาษเปล่าเพื่อให้ได้เกรด F เพื่อจะได้เรียนกับอาจารย์อีกรอบ
อาจารย์จำหนูไม่ได้จริงๆ อ่ะ
คือ ผมไม่ค่อยแน่ใจ...
โหย..ได้ไงอ่ะ...เฟลสุดๆ
หนูเกือบถูกไล่ออกจากบ้านเพราะเกรดนั่นเลยนะ
อ่อ...พอเห็นหน้าชัดๆ ก็เริ่มจะคุ้นๆ นะ
หรือว่า...
อาจารย์จำหนูไม่ได้เพราะหนูสวยขึ้นกว่าปีก่อน
เดี๋ยวนี้หนูไม่จ้ำม่ำแล้ว
แล้วช่วงนี้ก็มีคนบอกว่าหนูดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วย
ตายแล้ว...อะไรติดหน้าอาจารย์คะเนี่ย เหมือนเด็กๆ เลย
แปบนึงนะคะ...
ผมไม่เป็นไร
อาจารย์คะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
อืม
ผมไม่เป็นไร
อาจารย์ซื้อโทรศัพท์แล้วเหรอคะ ปกติอาจารย์ใช้แต่เพจเจอร์นี่คะ
อาจารย์เริ่มเข้าใจสังคมแล้ว
ก็คงจะเป็นอย่างนั้น
ถ้างั้น...ก็
หนูขอเบอร์โทรศัพท์อาจารย์หน่อยได้ไหมคะ
หนูจะได้ส่งข้อความหาอาจารย์ไง
เอ่อ...
นะ นะ
บอกหน่อยนะคะ
บอกมาเถอะนะคะ ตกลงไหม
บอกเถอะนะคะ น้าา
010-...
คุณโดมินจุน ไหนบอกมีอะไรจะคุยกับฉันไง
อ่อ อืม
แล้วจะรออะไรล่ะ ตอนนี้ฉันว่างแล้ว
คุณจะพูดตอนนี้ หรือไม่ต้องมาพูดอีกเลย เลือกเอาก็แล้วกัน
อ่า...ไปก่อนนะ
ยัยป้าหมวกกันแดด...เป็นบ้าอะไรเนี่ย
ว่าแต่ ผู้หญิงคนนั้น เหมือนชอนซองอีปลอมตัวมาเลย
ถ้าคุณไม่ไป แล้วจะเป็นยังไง
ฉันถามว่า...ถ้าคุณไม่ไปจะเกิดอะไรขึ้น
คุณ..
ไม่ไปไม่ได้เหรอ
ก็ได้
ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเป็นที่ไหน เอาเป็นว่า บ้านเกิดของคุณเป็นที่ไหนสักแห่ง
แต่มันมีกฏที่ว่าคนๆ นั้นจะต้องใช้ชีวิต อยู่ที่บ้านเกิดของเขาหรือเธอเท่านั้นหรือไง
มีคนบอกว่าประชากรครึ่งหนึ่งของโซล ก็ไม่ได้เกิดในโซลด้วยซ้ำ
เขาว่ากันว่า ถึงแต่ละคนจะมีครอบครัวอยู่ที่เมืองอื่น แต่เขาก็คิดว่าโซลเป็นบ้านหลังที่สองและใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
แต่เรื่องนี้มันไม่เหมือนกัน
ฉันไม่สนใจหรอกว่าจะเหมือนหรือต่างกัน
ฉันไม่สนใจ
ฉันไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
คุณบอกเองว่ามีชีวิตอยู่ที่นี่มาหลายร้อยปีแล้ว
แล้วทำไมต้องเป็นตอนนี้
คุณก็มีชีวิตปกติสุขมาตลอดนี่นา
แล้วพอคุณได้พบกับฉัน แล้วเราก็เพิ่งจะได้คบกัน
เรายังไม่ได้เดทกันจริงๆจังๆเลยด้วยซ้ำ
ทำไมคุณต้องจากไปด้วย
คุณ...
จะอยู่ด้วยกันกับฉันที่นี่ไม่ได้เหรอ
ถ้าคุณจะไม่ทำอย่างนั้น ก็อย่ามาทำให้ฉันหวั่นไหว
การจากลาสำหรับคุณคงเป็นเรื่องง่าย แต่สำหรับฉันแล้ว
ฉันต้องอยู่ที่นี่ต่อไป
ที่นี่...ในที่ๆ คุณเคยอยู่ แล้วก็หายตัวไป
♫ คนที่เรียกหาเธอคือฉันเอง ♫
แล้ว...
ถ้าคุณจะจากไป ก็ไปแบบเงียบๆ ♫ น้ำตาที่กำลังไหลรินลงมา ♫
ปล่อยฉันไว้แบบนี้เถอะ ♫ สำหรับรักที่ปราศจากเหตุผล ♫
♫ เธอเคยอยู่เคียงข้างฉันมาเสมอ ♫
ถ้าคุณต้องการ ♫ แต่ฉันกลับไม่รู้ว่าเป็นเธอ ♫
♫ ทำไมฉันถึงพูดแต่เรื่องเศร้าๆกับเธอ ♫
ผมก็จะทำตามนั้น ♫ เธอ คนที่กำลังรอคอย ♫
♫ กี่หยดน้ำตาเช่นในวันนี้จะจางหาย ♫
♫ ฉันไม่รู้ว่าสิ่งเธอกำลังจะบอกฉัน เป็นคำบอกรักหรือคำบอกลา ♫
♫ สายฝนที่กระหน่ำลงมา กลายเป็นหยาดน้ำตา บดบังสายตาฉัน ♫
พี่เขาอายุเท่าๆผม... ตอนที่พี่ใหญ่ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต
ใช่
แม่เคยสงสัยว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างไรหลังจากสูญเสียลูกไป
แต่เวลามันก็ล่วงเลยมานานแล้ว
แต่ว่า...พี่ใหญ่ไม่ดื่มเหล้านี่ครับ
ผมรู้มาอย่างนั้น
อืม
แต่ทำไมคืนนั้น พี่เขาถึง ดื่มเหล้าแล้วไปขับรถล่ะครับ
วันรุ่งขึ้นก็เป็นวันจบการศึกษาของผมด้วย พี่เขารับปากเองว่าจะไปร่วมงานแน่นอน
ตอนนั้นพี่ของลูก เขาทนทรมานจากอาการซึมเศร้า
เราเพิ่งรู้หลังจากที่ฟังผลการชันสูตรศพ
ว่ามีสารเคมีถูกตรวจพบ
มันเป็นยารักษาอาการซึมเศร้า
นั่นเพราะเขามีปัญหาหลายเรื่องกับผู้หญิงที่เขาชอบ
เพราะฉะนั้น บางที...เขาจึงอาจมีการตัดสินใจ ทำอะไรที่รุนแรงอย่างที่เราสงสัยกัน
พี่ใหญ่ที่ผมรู้จักไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ
ต้องมี...เรื่องอะไรบางอย่างแน่ๆ
ประเทศที่ขายอาวุธต้องได้รับการลงโทษ สหรัฐประกาศจุดยืนที่หนักแน่นด้านความสัมพันธ์
ลูกชายคนโตอีฮานคยองแห่ง S&C กรุ๊ป เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมาแล้วขับ
สารอะมิทริพไทลีน สารคลอร์เฟนิรามีน (ยาแก้อาการซึมเศร้า)
"ผลการชันสูตรศพนักแสดงสาวฮันยูรา พบยาระงับประสาท และยาแก้อาการซึมเศร้า...
ยาอะมิทริพไทลีน ยาคลอร์เฟนิรามีน(ยาแก้อาการซึมเศร้า) มีรายงานว่านักแสดงสาวคนดังกล่าวใช้ตัวยาที่มีสารเหล่านี้...
ผมอีฮวีคยองครับ ผมเป็นคนโทรหาคุณ
ยินดีที่ได้พบครับ เซมีเล่าเรื่องของคุณให้ผมฟังบ่อยมาก
คุณมีเหตุผลอะไรถึงมาบอกเรื่องนี้กับผม
เพราะไม่ว่ายังไง เขาก็เป็นพี่ชายของคุณ
เพราะว่าเขาเป็นพี่ชายของผม ผมจึงรู้สึกว่าผมจำเป็น ที่จะต้องหยุดเขา ไม่ให้ทำอะไรไปมากกว่านี้
การที่จะทำแบบนั้นได้ ผมจำเป็นต้องรู้ให้แน่ชัด
ว่าเขาได้ทำอะไรไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว
โรงพยาบาลจิตเวชฮานึล
นี่
เธอกินเนื้อให้หมดเลยนะ
ฉันจะกินแค่เอ็นเท่านั้น
เธอนี่ทำอะไรแปลกๆ นะ
พรุ่งนี้ไปกินเบคอนกัน
ฉันจะแก่ไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วจริงๆ
ถ้าเธอมีเป้าหมายแบบนั้น งั้นเธอก็ไม่ควรดื่มโซจูสิ
ที่ฉันดื่มก็เพราะว่าฉันกำลังทุกข์ใจ
เธอได้กลับไปเล่นหนัง
แล้วเธอก็ได้พบกับพ่อที่เธอแสนจะคิดถึง
เธอจะทุกข์ใจเรื่องอะไรอีก
มาดื่มกันเถอะ
นายก็รู้ว่าฉันดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้
มีแค่เราสองคน จะเป็นอะไรไปล่ะ
อย่าเอาแต่เก็บเอาไว้ในใจเลย ดื่มซะ แล้วก็ระบายมันออกมาให้หมด
มันคงจะดีถ้าทุกอย่างมันไม่ได้เกิดขึ้น
แต่จะทำอะไรได้ ในเมื่อ เรื่องมันเลยเถิดมาจนเดี๋ยวนี้แล้ว
ที่นายเคยถามฉัน เมื่อนานมาแล้ว
ว่าฉันอยู่ตัวคนเดียวได้ยังไงมาตั้งนาน
ไม่รู้สึกทุกข์ใจหรือลำบากบ้างเลยหรือ
ใช่ ฉันเคยถาม
ฉันไม่ได้รู้สึกทุกข์ใจหรือลำบากอะไรเลย ที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว
แต่หลังจากมีใครสักคนให้รักเป็นครั้งแรก
แล้วรู้ตัวว่าตัวเองจะต้องจากไปในไม่ช้า ตอนนี้ฉันรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก
ฉันรู้สึกเหมือน...ว่าฉันถูกทิ้ง ให้อยู่เพียงลำพังในจักรวาล
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันก็จะย้อนเวลากลับไป
ถ้าฉันจะสามารถย้อนเวลากลับไป ตอนก่อนที่จะพบกับคนๆนั้นได้
ก็คงจะดี
ฉันจะได้ห้ามใจไม่ให้หวั่นไหว ไม่ว่าเขาจะพยายาม ทำให้ฉันหวั่นไหวมากแค่ไหนก็ตาม
ฉันจะห้ามใจไม่ให้ชอบเขา
แค่นึกถึงวันที่เขาจะไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว
ฉันก็รู้สึกเหมือนว่าฉันกำลังจะตายเพราะความอ้างว้าง
ไฟเป็นอะไรไปน่ะ
อย่าครับ...อาจารย์...
อาจารย์ควรจะหยุดดื่มได้แล้ว
มืดจัง
ฉันควรทำอย่างไรดี
ไฟดับเหรอ
ยูนแจ หาเทียนให้หน่อย
อะไรกันเนี่ย
ฉันไม่ควรให้เขาดื่มเลย
ฉันคิดว่าเขาจะแค่เคลื่อนย้ายของนิดๆหน่อยๆ
แต่นี่มันมากเกินไปแล้ว
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
อะไรนะ
ทำไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย
ทำไมฉัน...ต้องมาอยู่กับนายด้วย
สิ้นเปลืองเวลาที่มีค่า
ฉันเข้าใจว่านายรู้สึกยังไง...
แต่ไม่เห็นจะต้องพูดแบบนั้นเลยนี่
สำหรับฉัน ไม่ว่าจะหนึ่งชั่วโมง หนึ่งนาที หนึ่งวินาที มันก็มีค่าทั้งนั้น
เวลาที่แสนจะมีค่าเหมือนเลือดในกายของฉันเอง
ทำไมฉันต้องมาอยู่กับนายด้วย...
ฉันไม่ได้อยากอยู่ที่นี่
ไม่ใช่ที่นี่
ให้ตายเถอะ เขาว่ากันว่าแอลกอฮอล์ เป็นเซรุ่มแห่งความจริง
ตอนนี้ฉันเข้าใจเนื้อแท้ของนายแล้ว
30 ปีของความเป็นเพื่อน มันไม่มีความหมายอะไรเลย
พอเป็นเรื่องผู้หญิงแล้ว มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
ศาสตราจารย์
เธอไปอยู่ตรงนั้นทำไม
นายทำอะไรน่ะ
ออกไป
อะไรนะ
ที่ฉันออกมานี่ก็เพื่อดูรูปชอนซองอี
ทำไมนังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างเธอ ถึงไปอยู่ตรงนั้นได้ ออกไปนะ
นั่นมันที่ของชอนซองอีของฉันนะ
อา จริงๆ เลย เข้าไปข้างในกันเถอะ
ไม่มีที่ปล่อยพลังที่อื่นแล้วหรือไง
โธ่โว๊ยยย
ฉันให้เขาดื่มโดยเปล่าประโยชน์แท้ๆ แล้วนี่ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ออกไป...
คุณเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร แล้วใครอนุญาตให้คุณเข้ามา
รีบๆ ลุกขึ้นเลย เร็วเข้า
ลุกเดี๋ยวนี้ แล้วออกไปได้แล้ว
หนึ่ง สอง สาม...
ฉันเตือนคุณแล้วนะ แต่นี่คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
งั้นก็ช่วยไม่ได้ ฉันทำทุกอย่าง เท่าที่จะทำได้แล้วนะ
เขาเป็นอะไรไปน่ะ
เขาเคยบอกว่าเขาไม่เคยดื่มไม่ใช่เหรอ
ฉัน...
ไม่อยากอยู่กับนาย ทนายจาง
ฉัน...
ฉันอะไร...
ฉัน...
แล้วคุณอยากอยู่กับใครล่ะ
คุณอยากอยู่กับใคร
ชอยซองอี...
ใจกลางกรุงโซล: ไฟฟ้าดับเป็นเวลาหนึ่งนาที โดยหาสาเหตุไม่ได้
คนที่ผมเกลียดที่สุด
คือคนที่จำอะไรไม่ได้เลย หลังจากดื่มเหล้า
ดื่มหนักจนไปนอนอยู่บนเตียงของคนอื่น
และจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนทำอะไรลงไปบ้าง
ทำไมมนุษย์ถึงได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์
ก็เพราะพวกเขามีความตั้งใจมั่น
แต่พวกเขากลับสูญเสียตัวตนของตนเอง ให้กับสสารที่เรียกว่า "แอลกอฮอล์"
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงได้ทำอะไร บางอย่างที่ตรงกันข้ามกับความตั้งใจ
อา...
เกิด...อะไรขึ้น
นั่นสิคะ เกิดอะไรขึ้นคะ คุณโดมินจุน
ไม่ ผมจำได้ว่า...
ว่าคุณดื่มหนัก จนสลบไปบนเตียงของฉัน
ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่า...
ผมทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ผมไม่สามารถ...
ผมจำอะไรไม่ได้เลย
เพราะอย่างนี้ คุณถึงบอกว่า ต่อให้ต้องตายก็จะไม่ดื่ม
เพราะคุณจะหายตัวไปตามที่ต่างๆ
และจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างใช่ไหมล่ะ
ช่วยออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหม
- คุณมาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ ... - ฉันอยู่ใกล้ๆแบบนี้แล้วทำไม
ผม...
คิดอะไรไม่ออก
แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ
ไปได้แล้ว แล้วไม่ต้องมาเจอกันอีก
ล้อเล่นหรือเปล่า
แล้วทำแบบนี้ทำไมกันล่ะ
โกรธใช่ไหมล่ะ
ฉันก็รู้สึกแบบนั้น
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย แต่คุณกลับมาทำให้ฉันหวั่นไหว
หลังจากนั้นคุณก็มาบอกว่า "ผมต้องไป ผมไม่สามารถกลับมาได้อีก"
ทำแบบนั้น
คุณรู้ไหมว่ามันเห็นแก่ตัวและใจร้ายมากแค่ไหน
อย่างคุณต้องโดนเองเสียบ้าง
ซองอี แม่เข้าไปนะ
ไม่ได้นะ
ทำไมล่ะ
หนูยังไม่มีอารมณ์จะพูดกับใคร
ไปสิ
แล้วฉันจะมาคุยกับแกซะเมื่อไรล่ะ
ฉันแค่จะมาขอใช้โลชั่นของแกหน่อย
โลชั่นของหนูก็หมดเหมือนกัน
ปล่อยหนูอยู่คนเดียวเถอะ หนูจะได้พักผ่อน
แก ยัยตัวแสบ
อะไร..ทำไมคุณยังไม่ไปอีกล่ะ
คุณหายตัวได้นี่ หายตัวน่ะ รีบๆ ไปสิ
คือว่า... ผมทำไม่ได้
อะไรนะ คุณก็หายตัวเข้ามานี่นา
ทำไมถึงจะหายตัวกลับออกไปไม่ได้ล่ะ
แม่กับยูนแจอยู่ข้างนอก แล้วคุณจะทำยังไง
เดี๋ยวนะ
ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้
หรือเป็นเพราะยังเมาค้างอยู่
อะไรกันเนี่ย ที่ว่าเป็นมนุษย์ต่างดาว นี่เป็นเรื่องโกหกหรือไง
อย่าเพิ่งให้ผมพูดอะไรเลย
อย่าบอกนะว่าเพราะจูจุ๊บของฉัน เลยทำให้พลังของคุณใช้การไม่ได้น่ะ
ไม่ใช่สักหน่อย
พลังพิเศษอะไร เดี๋ยวก็ใช้ได้ เดี๋ยวก็ใช้ไม่ได้
หลังจากจูบกัน คุณก็ป่วยแทบตาย
คุณก็ไม่ได้ดีกว่าชาวโลกทั่วไปเลย
ยัยคนนี้นี่ จริงๆ เลย...
พลังพิเศษอะไรกัน... อุ๊ย ตกใจหมด
พี่คุยกับใครอยู่น่ะ
คุยกับใคร พูดเรื่องอะไรน่ะ
ถ้าอย่างนั้น พี่พูดกับตัวเองอยู่หรือไง
มันแปลกนะ
ปีที่แล้วพี่ได้รับการสงสัยสาขาการแสดงเชียวนะ (สงสัยกับรางวัลออกเสียงคล้ายกัน)
ยังไม่ออกไปอีก
อ้อ ใช่ ยูนแจ นายโทรหาพ่อบ้างหรือเปล่า
พี่ให้เบอร์ไปตั้งนานแล้วนี่
ผมบอกพี่แล้วไง
สำหรับพี่แล้วเขาคือพ่อ แต่ผมจำไม่ได้
ทำไมต้องมาเปลี่ยนแปลงอะไรตอนนี้ ทำให้อึดอัดเปล่าๆ
นี่ ถึงจะอึดอัดแค่ไหน เขาก็ยังเป็นพ่อของนายอยู่ดี
ไม่ว่านายจะรู้สึกสบายใจแค่ไหน แต่เพื่อนบ้านก็ยังเป็นแค่เพื่อนบ้านอยู่ดี
และไม่ว่าเธอจะรู้สึกอึดอัดใจแค่ไหน แต่พ่อของเราก็คือพ่อของเรา
นายคิดว่าตัวเองหล่นลงมาจากท้องฟ้าหรือไง
นี่ หรือคิดว่าตัวเองเป็นเอเลี่ยนกันแน่
สวัสดีครับ
ทำแบบนี้ คุณจะไม่เดือดร้อนในภายหลังหรือครับ
ตอนนี้คุณไม่มีแม้แต่อำนาจ ในการดำเนินคดีหรือรวบรวมหลักฐานด้วยซ้ำ...
ผมยอมเอาตัวเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องนี้
แล้วเรื่องที่ว่าผมถูกย้ายไป แผนกสืบสวนคดีอาชญากรรมแล้ว
ตอนนี้พวกเขา (ฝ่ายของแจคยอง) อาจจะรู้แล้วก็ได้ เพราะฉะนั้น พวกเขาก็อาจจะระวังตัวลดลง
ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะหาหลักฐาน
เขานี่ไม่ยอมลดราวาศอกเลย
อัยการครับ
ผมมีหมายศาลสำหรับตรวจค้นสถานที่แห่งนี้ครับ
กรุณาพาผมไปที่วอร์ด 2 ด้วย
เร็วเข้าสิ
พวกเราบอกพวกคุณไปแล้วนี่ครับ ว่าไม่มีคนไข้คนนี้อยู่
แล้วพวกคุณจะชดใช้ความเสียหาย ที่เกิดขึ้นยังไงครับ
พี่มินจุน
อ้อ ยูนแจ นายกำลังจะออกไปข้างนอกเหรอ
ครับ ไปบ้านแม่น่ะครับ
ตอนนี้พี่เขาสติสตางค์ไม่ค่อย อยู่กับเนื้อกับตัวน่ะครับ อยู่ด้วยแล้วเหนื่อยใจ
งั้น ไว้เจอกันนะ
พี่ครับ
พี่สาวผมเขาอาจจะดูเป็นคนที่เข้มแข็ง
ดูเป็นคนที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
แต่จริงๆแล้ว ไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ
จริงๆแล้ว เขาเป็นคนที่อ่อนแอมาก
ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าพี่สองคนมีเรื่องอะไรกัน
แต่พี่เขากินไม่ได้ นอนไม่หลับ
มาหลายวันแล้วครับ
♫ ในที่สุด ทันทีที่ฉันได้พบเธอ ♫
คุณโดมินจุน คุณกำลังทำอะไรอยู่
♫ ทุกอย่างก็พลันเปลี่ยนแปลงไป โลกของฉันนั้นต่างออกไป ♫
ทำไมฉันถึงรู้สึก... เหมือนว่าเรากำลัง ปล่อยให้เวลามันสูญไปโดยเปล่าประโยชน์...
1 เดือน ไม่สิ แม้จะแค่ 10 วัน ก็ไม่เป็นไร เรามา...
ฉัน... ชอบคุณจริงๆ...
Subtitles brought to you by The Go Go Alien and Hallyu Star Team @ VIKI
Subtitles brought to you by The Go Go Alien and Hallyu Star Team @ Viki
คุณโดมินจุน...
คุณโดมินจุน คุณฟังอยู่หรือเปล่า
ครับ
ผมฟังอยู่
ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณกำลังฟังอยู่หรือเปล่า
แต่ฉันมีเรื่องอยากจะพูด
ฉันมาคิดๆดูแล้ว. . .
ฉันคิดว่าฉันทำเกินไป
ฉันเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว. . .
เป็นที่รู้กันดีว่าฉันเป็นคนแปรปรวน เอาแน่เอานอนไม่ได้มาแต่ไหนแต่ไร
ฉัน...
ไม่เคยชอบนักร้องคนใดคนหนึ่งได้นานๆเลย
ฉันชอบ H.O.T.
แล้วเดี๋ยวก็ชอบ Sechs Kies
เดี๋ยวก็ชอบ g.o.d. เดี๋ยวก็เปลี่ยนเป็นชินฮวา. . .
คุณเห็นไหมว่าฉัน. . .
แค่จะเป็นแฟนคลับใคร. . .
ยังเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาถึง 5 ครั้ง
ยังไงก็ตาม
ฉันไม่ค่อยยึดมั่นกับอะไรนัก
ฉันมาคิดดูแล้ว
ฉัน...
ฉันคิดว่าฉันอาจจะสามารถลืมคุณได้ก็ได้
เพราะฉะนั้น ช่วยฉันไม่ให้ต้อง รู้สึกเสียใจกับอะไรทีเถอะนะ
ถ้าคุณกลับไปโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย
ฉันก็คงจะเสียใจมาก
เพราะฉะนั้น
อย่างที่คนอื่นๆเขาทำกัน ไม่ว่าจะ 3 เดือน 1 ปี
2 ปี อะไรก็ตามที่พวกเขาทำกัน. . .
อย่างที่คุณบอก
เรามาทำทุกอย่างล่วงหน้าในหนึ่งเดือนนี้เถอะนะ
เพราะว่า...
ถ้าเราได้ทำทุกอย่างที่อยากทำร่วมกันหมดแล้ว
บางทีก่อนจะครบหนึ่งเดือน
ฉันก็อาจจะเบื่อคุณแล้วก็ได้
ปกติแล้ว ฉันก็เป็นคนแบบนี้แหละ
คุณโดมินจุน
มีอะไร
คุณโดมินจุน...
ทำไมเหรอ ชอนซองอี
เพื่อที่ฉันจะได้ลืมคุณ
โดยที่ไม่ต้องรู้สึกเสียใจ. . .
เพื่อที่ฉันจะได้ลืมคุณได้
ได้โปรด ช่วยฉันด้วย
ก็ได้
แต่...
ผมจะ. . .
ลืมคุณได้ยังไง
คุณได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่า
คุณฟังอยู่หรือเปล่า
พรุ่งนี้ไปทริปกันเถอะนะ
ถ้าเราได้อยู่ด้วยกันทั้งวัน
ฉันก็อาจจะเบื่อคุณ
อาจจะไม่ชอบคุณก็ได้
คุณฟังที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่า
ไปสิ ไปเที่ยวกัน
คุณนัดผมให้มาเจอตอนเช้านี่
นี่ยังเช้ามืดอยู่เลยนะ
แล้วคุณล่ะ
ผม...คือ...
ผมเผื่อไว้ว่าผมอาจจะตื่นสายน่ะ
ฉันก็เหมือนกัน
ไปกันเลยไหม
ก็ดี...
ก็แค่. . . จะปล่อยให้มือว่างทำไมล่ะ
อย่างน้อยก็จับมือกันเถอะนะ
ก็...
ก็เอาสิ
ดี หาโรงพยาบาลอื่นซะ
ว่าแต่
ใครเป็นคนบอกอัยการเรื่องโรงพยาบาลนั่นหรือ
มีอยู่คนหนึ่ง
ที่ฉันคิดว่าน่าจะใช่
ไว้ค่อยโทรมาใหม่นะ
พี่ครับ พี่พอมีเวลาว่างบ้างไหมครับ
ทำไมเหรอ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ก็แค่ มีใครบางคนที่. . .
พี่ต้องพบน่ะครับ
พี่เปิดสิครับ
ตอนนี้ฉันออกมากินข้าวข้างนอก ไว้ฉันจะโทร-
อะไรนะ
คุณยางมินจูหายตัวไปครับ
เป็นไปได้ยังไง
เข้าไปข้างในสิครับ
พี่สะใภ้กำลังรออยู่นะครับ
เธอบอกว่า...
เธอมีเรื่องอยากจะถามพี่หลายเรื่องเลย
ซองอี เธออยู่ไหน
อ๋อ ฉันกำลังจ็อกกิ้งอยู่น่ะ
อย่าหักโหมนะ
ไม่หรอกน่า นายอยู่ไหนน่ะ
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
เธออยู่กับโดมินจุนเหรอ
ครั้งก่อนที่โรงพยาบาล
ถ้าไม่ใช่เพราะผมเห็นภาพไปเอง เพราะกำลังปวดหัวแล้วล่ะก็
โดมินจุน คุณ...
อยู่ดีๆคุณก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าผม
ใช่แล้วล่ะ
เมื่อ 12 ปีก่อน วันนั้น...
คุณหายตัวไปเร็วมากๆ
อยู่ๆคุณก็ไปยืนอยู่ที่ฝั่งตรงกันข้ามของถนนแล้ว
ตอนนั้นก็ด้วย
คุณคิดถูกแล้ว
ตอนแรก ผมคิดว่าคุณแปลกๆ. . .
แล้วก็เป็นคนที่น่าจะเป็นอันตราย
คุณ. . .
ตอนที่คุณบอกให้ผมปกป้องซองอีจากพี่ชายของผม
ผมคิดว่าคุณมีแผนอะไรบางอย่าง
แต่
ตอนนี้ผมรู้แล้ว
ว่าคุณพูดแบบนั้นกับผมทำไม
อุบัติเหตุที่เกิดกับซองอีเมื่อไม่นานมานี้
ดูเหมือนว่าจะเป็นฝีมือของพี่ชายของผม
ผมรู้
ผมคิดว่าภรรยาของเขาถูกขังอยู่ในโรงพยาบาล
ผมอยากจะช่วยพาพี่สะใภ้หนีออกมาให้ได้
ได้โปรด ช่วยผมด้วยนะ
ถ้าผมได้พบพี่สะใภ้ของผม
ผมก็จะได้รู้อะไรๆอีกหลายอย่าง
ตรวจสอบโรงพยาบาล
แล้วพวกเขาก็คงจะทำการเคลื่อนย้ายพี่สะใภ้ของผม
เพราะว่าเธอไม่ใช่คนที่อยู่ใน รายชื่อผู้ป่วยของโรงพยาบาล
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
คุณยางมินจูหายตัวไปแล้วครับ
ผมเองก็มีเรื่องอยากจะถามพี่หลายเรื่องเหมือนกัน
เข้าใจแล้ว
ไม่ว่ายังไง ก็ขอบคุณนะครับ
มีเรื่องอะไรเหรอ ใครโทรมาเหรอ
หรือว่าจะเป็นแม่สาวน้อยที่เจอกันในสวนวันนั้น
คนที่พยายามจะขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณน่ะ
ไม่ใช่สักหน่อย
งั้นผู้หญิงคนอื่นเหรอ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่
ฉันต้องท่องบท คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม ผู้จัดการโด
ผมแสดงไม่เป็น
ฉันไม่ได้ขอให้คุณแสดงละครนี่ แค่ช่วยเป็นคู่ซ้อมบทให้ฉันก็เท่านั้น
ผู้จัดการคนอื่นๆของฉันก็ทำแบบนี้ทั้งนั้น
ฉาก 71 เหรอ
อื้ม
ไม่ต้องลดความอ้วนหรอก
ต้องให้ผมบอกคุณอีกกี่ครั้ง
ผมไม่ต้องการให้น้ำหนักของคุณ หายไปแม้แต่ขีดเดียว
สำหรับผม ที่คุณเป็นอย่างนี้ก็ดีที่สุดแล้ว
คุณเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่ผมเคยรู้จักเลย
พวกสาวๆวัยรุ่นน่ะ หนวกหูน่ารำคาญจะตาย ผมไม่ต้องการ-
ทำไมถึงมีประโยคแบบนี้ด้วย
ก็ปกตินี่
เขาเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง
ทำไมสคริปท์ถึงเป็นแบบนี้ นี่ของจริงเหรอ
แล้ว... คุณต้องถ่ายฉากพวกนี้จริงๆเหรอ
ฉันต้องถ่าย ไม่ถ่ายไม่ได้หรอก
งั้น เรามาลองซ้อมกันดีไหม
ลองอะไรนะ
งั้นก็บทต่อไปก็แล้วกัน
คุณจะไม่ท่องเหรอ
พอเถอะ
ทำไมล่ะ
นี่คุณจะไปไหนน่ะ ไปด้วยกันสิ
ฉันเกาะติดอยู่กับคุณทั้งวันแบบนี้...
คุณเบื่อฉันบ้างไหม
นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่พี่สาวผมเดทกับใคร พี่เขาเลยไม่รู้เรื่องอะไรเลย
การที่ฉันเป็นแบบนี้ อย่างที่ฉันบอก เพื่อที่ฉันจะได้ รู้สึกเบื่อคุณโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
เมื่อเราได้รู้จักกันดีทุกเรื่องแล้ว เรื่องเพ้อฝันระหว่างเราก็จะหมดไป
ไม่ใช่ว่าฉันเคยเดทมาแค่ครั้งหรือสองครั้งนะ
ก็รู้ๆกันดีอยู่แล้วว่าระหว่างหญิงกับชาย มันจะมีอะไรบ้าง ไม่รู้เหรอ
แม้แต่ตอนที่พ่อทิ้งพวกเราไป ผมได้ยินมาว่า ถ้าเทียบกับแม่แล้ว พี่สาวของผมเป็นคนที่เจ็บปวดมากกว่า
เธอทั้งเสียใจ ทั้งรู้สึกผูกพัน
เป็นคนแบบนั้นนั่นแหละครับ
เธอชอบลูกหมามาก แต่ไม่เคยเลี้ยงเลย ทำไมน่ะหรือครับ ก็เพราะอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับมันก็ได้
เพราะพี่เขากลัวว่าจะเป็นแบบนั้นน่ะครับ
ฉันมักจะทำในสิ่งที่ต้องการอยากจะทำมาตลอด
ฉันจะได้ไม่ต้องมาพูดเรื่องน่าเบื่อแบบ "ความรักมันควรเป็นแบบนี้" หรือ "ฉันเสียใจ"
ถึงฉันดูจะไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ฉัน เป็นคนที่มีเหตุผลและเรียบร้อยมากนะ
โดมินจุน
คุณโดมินจุน
โดมินจุน
คุณโดมินจุน
โดมินจุน
คุณตะโกนเรียกผมแบบนั้นทำไม
คุณไปไหนมา
ผมรู้สึกอึดอัดก็เลยออกไปเดินเล่นน่ะ
ฉันกลัวนะ
ฉันคิดว่าคุณไปแล้วเสียอีก
ผมจะไปไหนได้
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า คุณกำลังจะจากฉันไปทุกเมื่อ
ที่ฉันจะพูดก็คือ ถ้าคุณจะไป ก็ไปเถอะ แต่
ฉันกลัวว่าคุณจะไปโดยที่ไม่บอกลาฉันก่อน
ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนมีเหตุผลและอะไรต่างๆนานา แต่... ถ้าคุณจะไปโดยไม่บอกลากัน...
ผมไม่ไปหรอก
ผมจะไม่ทิ้งคุณแล้วจากไป ผมจะอยู่ที่นี่
คุณว่ายังไงนะ
ผมบอกว่าผมจะไม่ไปไหน
ไม่ว่าจะอีกหนึ่งเดือนหรืออีกสองเดือนก็ตาม
เพราะฉะนั้น ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
แล้วคุณจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ
ถ้าคุณไม่กลับไป
สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ... ถ้าครั้งนี้ผมไม่กลับไป
ความเป็นไปได้ที่ผมอาจจะหายตัวไปก็จะยิ่งสูงขึ้น
ผม..​. อาจจะต้องตาย
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่เป็นไรจริงๆนะ
♫ เธอคือพรหมลิขิตของฉัน คือเธอ เธอคือพรหมลิขิตของฉัน คือเธอ ♫
♫ เธอเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน ฉันมองเห็นเพียงแต่เธอ ♫
♫ ฉันร้องเรียกหาเธออยู่เงียบๆ ♫
♫ เธอคือคนที่ฉันรัก เป็นเธอ ♫
อย่าลดความอ้วนเลย
ต้องให้ผมบอกคุณอีกกี่ครั้ง
พวกสาวๆวัยรุ่นน่ะหนวกหูน่ารำคาญจะตาย
ผมไม่ต้องการพวกเขาหรอก
เขาจูบฉัน
ไม่ได้สิ เกิดเขาป่วยหนักขึ้นมาอีกล่ะ
เขาเข้ามากอดฉันจากข้างหลัง
ผมจะไม่ไปไหน จะอยู่เคียงข้างคุณไปอีกนานแสนนาน
คุณคงจะไม่ได้ทำแบบนั้นจริงๆใช่ไหม
พอเถอะ
ทำไมล่ะ
คุณจะไปไหน ไปด้วยกันสิ
Subtitles brought to you by the Go Go Alien and Hallyu Star Team @Viki.